نمیدونم باید چطور شروع کنم...هیچوقت پیش نیومده که همسرم بخواد منو چک کنه....نه گوشیمو...نه لپتاپمو ....نه خودمو...اینکه کجا میرم کجا میام...با کی دوستم .... و کلا آدمی نبوده که بخواد روی من و کارهام کلید کنه... تنها دلیلش هم این بوده که همیشه صادق بودم و جوری رفتار کردم که جای هیچ شک و شبهه ای واسش بوجود نیاد.... البته غیر از دو مورد..... بار اول زمانی بود که توی مسنجر داشتیم با هم چت میکردیم....در واقع داشتیم وقت آزادمونو پر میکردیم و اصلا موضوع مهمی نبود....یادمه من منتظر آنلاین شدن یه نفر بودم که میخواستم ازش راجع به پروژه ای که برداشته بودم سوال کنم....که یه هو طرف آن لاین شد...با همسرم خدافظی کردم و اینویزیبل شدم....مشغول چت کردن بودم که متوجه شدم اشتباها پی امی رو که میخواستم واسه اون بنده خدا بفرستم واسه همسرم فرستادم....خوب این به نظر من اتفاق مهمی نبود....قبلا بارها و بارها پیش اومده بود که اس ام اس اشتباهی و حتی گاها ایمیل اشتباهی واسش فرستاده بودم....ولی ظاهرا اون این سوال واسش پیش اومده بود که چرا من بدون توضیح ازش خداحافظی کردم ولی همچنان با چراغ خاموش آنلاین موندم و اینکه اون کی بوده که بخاطرش صحبتمو با همسری قطع کردم و فکرهای اینچنینی....شاید علت بوجود اومدن این طرز فکر این بوده که برای من اولویت اول همیشه همسرم بوده و اینکه حتی وقتی که اون خونه ست بخاطر حضورش و بخاطر اینکه خلوت سه تاییمون با حضور کسی بهم نخوره تلفنی هم با هیچ دوستی صحبت نمیکنم چه رسد به اینکه وقت با هم بودنمون رو با کسی تقسیم کنم..... بگذریم....خلاصه اینکه به شدت کنجکاو شده بود... فردای اون روز ساعت 6:30 صبح بخاطر تشنگی از خواب بیدار شدم و در کمال تعجب دیدم که آقای همسر توی تخت نیست از اتاق اومدم بیرون و متعجب تر شدم وقتی که دیدم نشسته روی مبل و لپتاپ بنده هم روی پاشه و بشدت داره باهاش کار میکنه...متاسفانه یا خوشبختانه من آدم کم هوشی نیستم...همونجا شصتم خبر دار شد که داره چی کار میکنه..تا منو دید جا خورد ولی سعی کرد خودشو حفظ کنه...سوال کردم چیکار میکنی؟ جواب داد : دارم آنتی ویروستو آپ دیت میکنم !!!!!!! فکرشو بکنید کله سحر !!!!! منم که پشت گوشام مخملی !!!!!!!!! بروی خودم نیاوردم و برگشتم به اتاق... این بر میگرده به سال اول ازدواجمون یعنی زمانی که من هنوز توی عوالم دخترانه خودم دست و پا میزدم توی رویا...همیشه عقیدم این بود و باورم که زن و شوهر نباید هیچ چیز مخفی از هم داشته باشن...چه میدونم عین تمام دخترا توی عالم هپروت بودم و فکر میکردم میتونم زندگی آرمانی و ایده آلی رو که قبل از ازدواج واسش نقشه میکشیدمو بسازم... خلاصه اینکه به خاطر همین نوع طرز فکر حتی پسورد ایمیلمو که یکی از خصوصی ترین چیزای یه آدمه رو به آقای همسر داده بودم....بنابراین تونسته بود که وارد ایمیلم بشه و چک بکنه که روز قبل من با کی چت کردم .... این مسئله ناراحتم نکرد چون حق طبیعیش میدونستم که بدونه من چیکار میکنم و با این کار شک و تردیدی براش باقی نمونه...چیزی که ناراحتم کرد این بود که وارد تنظیمات مسنجرم شده بود و ............  بنظر من این کارش سو استفاده از اعتماد من بود . بهر حال اون روز گذشت و آقای همسر دیگه چنین کاریو انجام نداد تا دیشب.... راستش الان که لپتاپمو باز کردم دیدم که پیج مربوط به آخرین نظراتم بازه !!!!!!!!! تا جایی که یادم میاد من همیشه صفحاتی رو که باز میکنمو میبندم و بعد شات داون میکنم...اولش فکر کردم خوب شاید حواسم نبوده و این صفحه باز مونده.....اما زمانی که نظرات رو خوندم و تاریخشون رو نگاه کردم متوجه شدم که واسم جدید هستن ! بنابراین یه نفر دیگه میبایست که وارد مدیریت مرکزی من شده باشه و زمانی شکم تبدیل به یقین شد که دیدم توی قسمت نام کاربری و رمز عبور چندین و چند مورد امتحان شده حالا نمیدونم این از زرنگی منه یا بی دقتی آقای همسر.... که همیشه زمانی که میخواد یه کار یواشکی انجام بده یه رد پایی از خودش بجا میذاره...البته واسم اهمیتی نداشت بخاطر اینکه چیزی واسه پنهان کردن نداشتم ولی روی هم رفته بعد از گذشت چند سال زندگی مشترک و مواجه شدن با چیزایی که بهت و تعجب منو بدنبال داشتند یاد گرفتم که همیشه باید دنیای خصوصی و پریویتت رو حفظ کنی همیشه باید یه سری چیزا رو واسه خودت نگه داری...نمیدونم چقدر درسته ولی این تجربه من و درسیه که من از زندگی گرفتم....شاید این به نوع زندگی ای بستگی داره که درگیرش هستی...بهر حال یک بار دیگه آقای همسر بنده رو حیران کردند